Пишуванки

Навидум, тоа беше обична клупа што ги одбројуваше своите последни денови. Под нивните нозе се протегаше нерамниот плочник кој за некој ден ќе се престори во мазен коловоз. На небото, во левиот агол, некој ја беше обесил скршената месечина.

Повеќе….

Во пренатрупаните, зачадени простории ќе се врткаат околу тебе, ќе ти фрлаат безобразни погледи, додека не им дозволиш да се приближат. Ќе ти говорат за сите убавини, ќе ти ги изнакажат сите зборови некогаш напишани, ќе ти ги испеат сите стихови некогаш извезени, додека не ги прегрнеш.

Повеќе….

….по нотите на Рабиндранат Тагоре….

Ти си посебно прекрасна
и прекрасно неподнослива!
А јас сакам да те земам в прегратки -
токму таква каква што си. Дојди!

Повеќе….

Ни сам не знаеше колку пати помисли на таа пештера за која слушаше приказни уште од денот кога започна да ги спознава чудните звуци што големите луѓе ги нарекуваа зборови. Му раскажуваа за змејовите што некогаш живееле во таа огромна дупка, ги грабале сите убави девојки, а потоа бегале низ огромната карпа, сè до другата страна од планината, на некое непознато место што никој не успеал да го пронајде.

Повеќе….